Was dit mijn ‘Midlife crisis’ of toch niet?

Was dit mijn ‘Midlife crisis’ of toch niet? Dat is de vraag die ik op dit moment aan mezelf stel. Waren de afgelopen jaren mijn ‘midlife crisis’ of was het gewoon een paar onduidelijke, verwarrende jaren? Wat is een midlife crisis eigenlijk en krijgt iedereen daarmee te maken? Ben ik er nu bovenuit gekomen of staat er nog wat op mij te wachten?

Het begin

Dat zijn een hoop vragen die op dit moment regelmatig in me opkomen. Maar laat me mee beginnen om uit te leggen waarom die vragen in me opkomen.

Zoals je leest waren de laatste paar jaar voor mijn gevoel erg rommelig en verwarrend. Na jaren thuis te zijn als thuismoeder en zelfstandig ondernemer met een webshop begon alles zich te veranderen hier thuis. Mijn webshop was het eerste waar ik mee stopte (wat inmiddels jaren geleden is). De spirit was eruit en ik had geen passie meer om het voort te zetten.

Mijn zoektocht naar mijn toekomst

Bord

In plaats begon ik een passie te ontwikkelen voor koken en volgde een intensieve cursus koken met een idee om daar iets mee te gaan doen in mijn dagelijkse leven. Maar dat was het ook niet helemaal. Tegelijk met mijn kookcursus hielp ik met kostuums maken voor de musical Shrek waar mijn dochter Alieke in speelde bij een lokale musical vereniging. Dat vond ik zo geweldig! Ik voelde dat ik heel graag meer van dat soort werk wilde doen maar dan betaald natuurlijk. Dat lukte me helaas niet om te vinden en toen kwam ineens de beruchte Coronavirus en zat de hele wereld op zijn kop. Zo kon ik de hoop wel snel weer vergeten om werk in de theaterwereld te vinden omdat de theaters allemaal voor lange tijd dicht gingen.

Ik probeerde in plaats wat verschillende projecten voor mezelf op te starten om bezig te zijn en ging onder ander ook deze blog voor de zoveelste keer oppakken, maar het lukte steeds me niet om een gezonde draai daarin te krijgen. Ik liep constant vast en had nergens zin in. Meestal kan ik me goed bezig houden, maar het lukte gewoon niet. Ik zat ineens heel veel op mijn telefoon om de tijd te verdringen. Een beeld die ik toch echt niet van mezelf wil hebben. Een thuismoeder die eigenlijk niets doet. Zo ben ik niet en zo wil ik ook echt niet worden.

Een baan buitenhuis zoeken

Ik kreeg steeds het gevoel van dat ik een baan moest gaan zoeken. Ik moest het huis uit! Contact hebben met andere mensen. Maar we zaten midden in een lockdown! Waar kon ik een baan vinden? En wie wil een vrouw die 12 jaar niet buiten de deur heeft gewerkt?

Ik heb vroeger op een creche in Amsterdam gewerkt met heel veel plezier en daar ook een opleiding in gedaan. Misschien dat het weer leuk voor mij zou zijn om met kleine kinderen te werken? Ik was veel aan het twijfelen maar na lange tijd begon ik toch wel sollicitatiebrieven rond te sturen. Ik had er zin in en hoopte een leuke plekje in de buurt te vinden. Na een tijdje lukte het me eindelijk en ik kwam bij een kinderdagverblijf terecht op de babygroep. 3 dagen per week, 10 uur per dag!!! Grote omschakeling van 12 jaar thuis te zijn met met eigen ritmes en weinig prikkelingen om me heen.

Babyopvang

Ik vond de kinderen geweldig en maakte snel contact. Heerlijk om de kleintjes te zien ontwikkelen en met ze een band op te bouwen. Maar ik had alsnog mijn twijfels of dit nou de baan voor mij was. De werkdruk was enorm hoog en 10 uur werken op een dag is best veel. Daarbij kwam het samenwerken met collega’s, de velen regels in de opvang, je verantwoordelijkheid voor veiligheid en ontwikkeling, de geluiden constant om je heen en de moeheid die ik thuis voelden. Ik was niet happy en weer enorm aan het twijfelen. Moeilijk is dat als je eindelijk een baan hebt die je dacht leuk voor je zou zijn. Ik wist het echt niet meer. Was het toch mijn ‘Midlife crisis’ of toch niet? Waarom kwam ik er niet achter wat ik wilde en wat bij me past?

De goede kant op

Tegelijk met mijn nieuwe baan in de kinderopvang begon Alieke met haar stage voor haar modeopleiding bij een kledingbedrijf/Atelier hier in de buurt. Het is een bedrijf die voornamelijk bedrijfs- en promotie kleding maakt voor kleine en grote bedrijven. Ze hebben zelf een atelier waar er kleine producties worden gemaakt en grote orders worden uitbesteed. Alieke was er heel erg blij met haar stage en ik probeerde achter te halen of dat misschien ook een bedrijf voor mij kunnen zijn.

Toeval of niet

Het toeval wou dat ze op zoek waren naar een persoon die een paar dagen per week kon komen helpen assisteren met verschillende naaiprojecten. Het werk zou erg afwisselen zijn omdat ze ook hulp nodig hadden voor snijwerk en patronen maken en bedenken hoe sommige dingen beter in elkaar kan zitten. Verder zijn hun opdrachten constant verschillend en zien de dagen er nooit hetzelfde eruit.

Ik dacht: die kans mag ik niet laten liggen! Een atelier dicht bij huis. Een paar dagen per week werken en een bedrijf met een positieve vibe (volgens Alieke). Ik ging erop af! En om een lang verhaal iets korter te maken kreeg ik de baan en ben ik nu sinds augustus overgestapt van de kinderopvang naar de kledingbranche weer en ik voel me zo zo happy! Wat een verschil en wat een fijne en positieve sfeer zit er bij het bedrijf. Ik hoop dat dit voortzet en zich ontwikkelt in een fijne stabiele baan die me (nu al) inspiratie geeft om weer hier thuis zelf creatief bezig te zijn.

Weer bloggen

Het heeft me al zover gebracht dat ik toch deze blog weer wil oppakken omdat ik zin krijg om mijn creativiteit weer te delen met wie er hier langs komt. Ik weet nog niet waar dit naar toe leidt hier op mijn blog en ik heb nog geen super duidelijke plannen, maar het is een begin en ik hoop dat het ergens naar toe leidt, naar iets goed en creatief. Verder hoop ik dat ik jullie niet afgeschrikt heb met mijn lange nieuwe intro bericht maar dat jullie vaker hier terug komen om te kijken waar ik mee bezig ben en waar dit me naartoe leidt.

Was dit mijn ‘Midlife crisis’ of toch niet?

Om even terug te komen op mijn eerste vraag; Was dit mijn ‘Midlife crisis’ of toch niet? Ik weet het niet. het voelt in ieder geval zo voor mij. Voor de grap heb ik gekozen om hieronder wat van Wikipedia’s te plaatsen over wat een ‘Midlife crisis’ kan zijn. Misschien leuk om te lezen als je, net zoals ik, boven de 45 jaar bent.

MidlifeCrisis


Op middelbare leeftijd maken veel mensen veranderingen door. De midlifecrisis wordt ervaren als een keerpunt in het leven waarop iemand wegrent voor zijn of haar ‘zelf’ die op de een of andere manier niet meer bij de persoon past.

Een midlifecrisis wordt ervaren als een emotionele staat van twijfel en onrust, en kan zowel bij mannen als vrouwen voorkomen. Een persoon voelt zich oncomfortabel worden bij de gewaarwording dat zijn of haar leven half voorbij is. Het leidt over het algemeen tot een bezinning en zelfreflectie op wat men heeft gedaan met het leven tot dat moment. Vaak gaat het gepaard met gevoelens dat men niet genoeg heeft bereikt, in welke zin dan ook.

Wie een midlifecrisis ervaart, klaagt vaak over verveling of afgestompt zijn met betrekking tot het werk, partner en sociale contacten. Men voelt een sterke aandrang om, soms ingrijpende, wijzigingen aan te brengen in deze levensgebieden. Er wordt nogal eens een koppeling gelegd met het levenslange proces van zelfactualisatie, een term die de psycholoog Abraham Maslow aan de top van zijn piramide plaatst.

Een midlifecrisis duurt ongeveer 3 tot 10 jaar bij mannen en 1 tot 5 jaar bij vrouwen: deze periode verschilt per persoon en er bestaat zelfs twijfel over de vraag of ieder mens te maken krijgt met een midlifecrisis.

Ik wens jullie allemaal een fijne dag verder.
Commentaar zijn trouwens van harte welkom hieronder.

3 Comments

  1. Jeanette Renting Reply

    Ja hoor, op dit moment werk ik als vertaler DK-NL voor een Deense wolfirma. Super leuk om te doen.

  2. Jeanette Renting Reply

    Gefeliciteerd met deze leuke nieuwe baan. Klinkt als heel erg leuk. En leuk om weer van je te horen. Ha’en fin, solrig onsdag!

    • Marianne - Simple Colorful Reply

      Hoi Jeanette, dankjewel! Wat fijn om weer van je te horen en dat je nog altijd me volgt, ongelofelijk! Alles wel bij jou?

I would be happy with a little comment on this post

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Pin It
Follow SimpleColorful

Follow SimpleColorful

%d bloggers liken dit: